Εσύ έκανες manifest?

Τα τελευταία χρόνια ακούμε παντού για το manifestation. Ζητήστε αυτό που θέλετε, γράψτε το σε ένα χαρτί, φανταστείτε ότι το ζείτε ήδη. Σκέψου θετικά, πίστεψέ το, οραματίσου το και θα έρθει.

Αν όμως όλα ήταν τόσο απλά, τότε γιατί υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που νιώθουν ότι κάνουν τα πάντα σωστά αλλά τίποτα δεν αλλάζει; Γιατί τόσοι νιώθουν απογοητευμένοι, κουρασμένοι, σχεδόν ένοχοι που δεν μπορούν να "πιάσουν" το όνειρο που τόσο επιθυμούν;

Αν είσαι ένας από αυτούς, θέλω να σου πω κάτι από καρδιάς: δεν κάνεις κάτι λάθος. Και σίγουρα δεν φταις εσύ. Απλώς, κανείς δεν σου εξήγησε πώς πραγματικά λειτουργεί αυτή η διαδικασία.

Το manifestation δεν είναι λίστα ευχών. Δεν είναι μαγικό ραβδάκι. Είναι κάτι πολύ πιο βαθύ. Είναι μια κατάσταση μέσα σου. Μια ενέργεια που χρειάζεται να είναι ευθυγραμμισμένη. Η επιθυμία, η σκέψη, η πίστη και το συναίσθημα χρειάζεται να λένε όλοι το ίδιο πράγμα. Όταν λες "θέλω αφθονία", αλλά σκέφτεσαι "δεν έχω μία" και νιώθεις άγχος κάθε φορά που ανοίγεις το πορτοφόλι σου, τότε το μήνυμα που στέλνεις δεν είναι αυτό που νομίζεις. Δεν είναι "έχω", αλλά "λείπει".

Ίσως σου φαίνεται απίστευτο, αλλά ακόμα και ο Χριστός μίλησε γι’ αυτό. «Πάντα όσα ζητάτε στην προσευχή, να πιστεύετε ότι τα λαμβάνετε, και θα σας δοθούν» (Κατά Μάρκον 11:24). Δεν είπε απλώς να ζητάμε. Είπε να πιστεύουμε ότι το λαμβάνουμε ήδη. Κι αυτό δεν είναι κάτι που γίνεται με τα λόγια. Είναι μια εσωτερική κατάσταση. Να το αισθάνεσαι αληθινό, πριν ακόμα το δεις με τα μάτια.

Και τώρα ίσως σκεφτείς: “Ωραία όλα αυτά, αλλά πώς να νιώσω πλούσιος όταν δεν έχω να πληρώσω τους λογαριασμούς; Πώς να λειτουργώ σαν να έχω, όταν κάθε μέρα ζω το αντίθετο;” Και έχεις δίκιο. Δεν είναι εύκολο να παραμένεις συντονισμένος με την αφθονία όταν η πραγματικότητα γύρω σου σου δείχνει το αντίθετο. Όμως η δύναμη δεν είναι να αρνηθείς την πραγματικότητα, αλλά να μην αφήσεις αυτή την πραγματικότητα να σε καθορίσει.

Όσο μικρό κι αν είναι αυτό που έχεις, μπορείς να το τιμήσεις με ευγνωμοσύνη. Να το χαρείς. Να εστιάσεις στη χαρά που σου δίνει το τώρα. Ένα πιάτο ζεστό φαγητό, μια όμορφη κουβέντα, ένα φως που μπαίνει στο δωμάτιο. Η χαρά είναι το πιο δυνατό εργαλείο υλοποίησης. Δεν χρειάζεται να χαίρεσαι γιατί "τα έχεις όλα", αλλά γιατί νιώθεις πως κάτι όμορφο είναι ήδη καθ’ οδόν.

Κι εδώ έρχεται μια άλλη απορία που βασανίζει πολλούς: “Μπορώ να κάνω manifest για έναν συγκεκριμένο άνθρωπο;” Είναι φυσικό να το θέλουμε αυτό, ειδικά όταν υπάρχει έντονο συναίσθημα. Όμως δεν μπορούμε να επεμβαίνουμε στο ελεύθερο θέλημα κανενός. Δεν μπορούμε να τραβήξουμε κάποιον κοντά μας με το ζόρι, ακόμα κι αν η πρόθεση είναι αγνή. Μπορούμε όμως να ζητήσουμε να έρθει στη ζωή μας ένας άνθρωπος που μας ταιριάζει, που μας βλέπει, που μας αγαπά, που είναι στο ίδιο ενεργειακό πεδίο με εμάς. Κι αν αυτός ο άνθρωπος είναι όντως ο κατάλληλος, θα βρεθεί ο τρόπος. Κι αν δεν είναι, τότε να ξέρεις πως κάτι καλύτερο σε περιμένει.

Κάποιοι νιώθουν και κάτι άλλο. Μια πίεση. Ένα άγχος γύρω από το manifestation. “Κι αν το κάνω λάθος; Κι αν δεν οραματιστώ σωστά; Κι αν σκέφτομαι αρνητικά και χαλάσω τα πάντα;” Όταν η πρακτική σε πιέζει αντί να σε ελευθερώνει, τότε χάνεται το νόημα. Δεν είναι υποχρέωση. Δεν είναι άσκηση με σωστό και λάθος. Αν σε αγχώνει, άφησέ το. Πες απλά: “Θεέ μου, ξέρεις τι χρειάζομαι. Καθοδήγησέ με.” Αυτό αρκεί.

Αλλά ακόμα κι όταν έχεις βρει τον τρόπο να συντονίζεσαι, έρχεται η επόμενη ερώτηση: “Πώς να ξέρω τι θέλω πραγματικά;” Πολλές επιθυμίες που έχουμε είναι δανεικές. Τις έχουμε πάρει από γύρω μας, από την κοινωνία, από εικόνες, από συγκρίσεις. Η ψυχή όμως ζητάει άλλα πράγματα. Θέλει ειρήνη, νόημα, αλήθεια. Οι αληθινές επιθυμίες δεν μας πιέζουν, δεν μας αγχώνουν. Μας γαληνεύουν μόνο και μόνο με την ιδέα τους.

Κι αν τελικά, με όλα αυτά, πάλι δεν υλοποιείται κάτι που θέλεις πολύ, μην βιαστείς να σκεφτείς ότι απέτυχες. Κάποιες επιθυμίες δεν πραγματοποιούνται, όχι γιατί δεν αξίζεις, αλλά γιατί υπάρχει ένα θείο σχέδιο που βλέπει πιο μακριά από εμάς. Μερικές φορές ο Θεός σε προστατεύει χωρίς να το καταλαβαίνεις. Σου κλείνει πόρτες που δεν ήξερες ότι οδηγούν σε αδιέξοδο. Σου καθυστερεί πράγματα που θα σου έφερναν βάρος. Σου παίρνει κάτι που δεν σου έκανε καλό, ακόμα κι αν το αγαπούσες.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα λάβεις ποτέ. Ίσα ίσα. Θα λάβεις το καλύτερο. Όχι αυτό που νομίζεις, αλλά αυτό που ταιριάζει στην ψυχή σου. Γι’ αυτό μην χάσεις την πίστη σου. Μείνε ανοιχτός. Μην πάψεις να ονειρεύεσαι. Να νιώθεις. Να χαίρεσαι. Να εμπιστεύεσαι.

Το manifestation δεν είναι μαγεία. Είναι σχέση με τον εαυτό σου. Είναι σχέση με το φως. Είναι ένας τρόπος να ζεις, όχι μια τεχνική για να "πάρεις". Είναι συνεργασία με το Θείο. Και όταν γίνει με αγνότητα, με πίστη, με εσωτερική ευθυγράμμιση, τα πράγματα δεν έρχονται επειδή τα "πέτυχες". Έρχονται επειδή είσαι έτοιμος να τα κρατήσεις.