Οι Άντρες Είναι Επίσης Θύματα της Πατριαρχίας

 

Τα τελευταία χρόνια, το θέμα της γυναίκας έχει πάρει πολλές διαστάσεις. Από τη μία, υπάρχει η επιθυμία να σπάσουν τα στερεότυπα της πατριαρχίας, και από την άλλη, μια σύγχυση σχετικά με το τι σημαίνει αυτό. Το να θέλει μια γυναίκα να ζει ισότιμα, να έχει ελευθερία επιλογών και να μην εγκλωβίζεται σε παλιές αντιλήψεις, δεν την κάνει αυτόματα φεμινίστρια με την ακραία έννοια που της αποδίδεται πολλές φορές. Κι όμως, την ίδια στιγμή, μοιάζει σαν να μην αλλάζει τίποτα. Οι συζητήσεις γίνονται σκληρές, πολλές φορές φανατικές, σαν οπαδικές διαφωνίες. Και μέσα σε όλο αυτό, χάνουμε το νόημα.

Ποιο είναι, όμως, το πραγματικό νόημα; Το να αποδείξουμε ποιος είναι πιο ισχυρός; Όχι! αυτό που ζητάμε δεν είναι μια αντιστροφή των ρόλων, δεν είναι η καταπίεση των ανδρών αντί των γυναικών. Ζητάμε ισορροπία.

Δεν Θέλουμε Μια Νέα Πατριαρχία

Η επιθυμία για ελευθερία και δικαιοσύνη δεν σημαίνει ότι το ένα φύλο πρέπει να εξουσιάζει το άλλο. Η κοινωνία έχει μεγαλώσει με την ιδέα ότι οι γυναίκες έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο:τη φροντίδα, την υπομονή, τη διατήρηση της οικογένειας και ότι οι άνδρες είναι οι ισχυροί, οι ηγέτες, οι πάροχοι. Αυτά τα πρότυπα δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα του σήμερα. Μια γυναίκα μπορεί να είναι δυναμική, ανεξάρτητη, να διεκδικεί τον χώρο της, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θέλει να καταργήσει τη φυσική της θηλυκότητα ή να μπει σε μια «μάχη» με τους άνδρες.

Ισορροπία, Όχι Σύγκρουση

Η αλλαγή δεν σημαίνει ότι πρέπει να απορρίψουμε τη φύση μας. Οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να είναι ευαίσθητες και τρυφερές, αν το επιθυμούν, αλλά και δυναμικές και αποφασιστικές. Οι άνδρες, από την άλλη, δεν χρειάζεται να πιέζονται να διατηρούν μια σκληρή, απρόσιτη εικόνα. Η αληθινή εξέλιξη βρίσκεται στην αρμονική συνεργασία, όπου κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φύλου, μπορεί να είναι ο εαυτός του χωρίς να περιορίζεται από προκαθορισμένους ρόλους.

Οι Άντρες Είναι Επίσης Θύματα της Πατριαρχίας

Συχνά, η συζήτηση γύρω από την πατριαρχία εστιάζει στις γυναίκες, όμως και οι άντρες έχουν μεγαλώσει με το βάρος αυτών των κοινωνικών προτύπων. Από μικροί μαθαίνουν ότι πρέπει να είναι «δυνατοί», να μην δείχνουν αδυναμία ή συναισθήματα, να είναι οι πάροχοι και να αναλαμβάνουν πάντα την ευθύνη. Αυτή η πίεση μπορεί να είναι εξίσου καταπιεστική, καθώς τους στερεί την ελευθερία να εκφραστούν όπως πραγματικά νιώθουν. Ακόμα και σήμερα, πολλοί άνδρες προσπαθούν να ανταποκριθούν σε έναν ρόλο που δεν επιλέγουν οι ίδιοι, αλλά τους έχει επιβληθεί απλά και μόνο επειδή είναι άνδρες.

Η Παγίδα των Άκρων

Το πρόβλημα προκύπτει όταν περνάμε από τη μία άκρη στην άλλη. Από τη μία, η πατριαρχία όντως καταπίεσε τις γυναίκες για αιώνες, αλλά από την άλλη, δεν μπορούμε να απαντήσουμε στην καταπίεση με νέα καταπίεση. Η λύση δεν είναι να δημιουργήσουμε μια «αντίστροφη πατριαρχία», όπου οι άνδρες αντιμετωπίζονται ως θύτες από τη γέννησή τους, ούτε να απαιτήσουμε από τις γυναίκες να γίνουν «σαν άντρες» για να επιβιώσουν. Η ισότητα δεν σημαίνει να ανατρέψουμε τη φύση μας, αλλά να αναγνωρίσουμε ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να είναι ο εαυτός του.

Σήμερα...?

Η γυναίκα σήμερα δεν είναι υποχρεωμένη να διαλέξει ανάμεσα στη δύναμη και τη θηλυκότητα. Μπορεί να είναι δυναμική, ανεξάρτητη, να διεκδικεί τα δικαιώματά της και τα όνειρά της, χωρίς να χάνει την ευαισθησία και τη θηλυκή της φύση. Παράλληλα, και οι άνδρες αξίζουν την ελευθερία να εκφράζουν τα συναισθήματά τους χωρίς να θεωρούνται «λιγότερο άντρες».

Η αλλαγή που ζητάμε δεν είναι ένας νέος πόλεμος των φύλων, αλλά μια νέα συνεννόηση. Ένας αμοιβαίος σεβασμός και μια ανοιχτή συζήτηση για το πώς μπορούμε να συνυπάρχουμε, να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να αποδεχόμαστε τις διαφορές μας, χωρίς όμως να επιβάλλουμε νέους ρόλους που δεν μας ανήκουν.

Η απελευθέρωση από την πατριαρχία δεν είναι γυναικείο θέμα. Είναι ανθρώπινο ζήτημα. Και η λύση δεν βρίσκεται στη σύγκρουση, αλλά στην αλληλοκατανόηση και στην πραγματική αποδοχή του εαυτού μας, πέρα από στερεότυπα και κοινωνικές νόρμες.

Η Δύναμη της Ισορροπίας

Όταν κατανοήσουμε πραγματικά τη σημασία της ισορροπίας και την ενσωματώσουμε στη ζωή μας μέσα από τον σεβασμό, θα δούμε ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός, ούτε μάχη. Άντρες και γυναίκες, όχι ως αντίπαλοι, αλλά ως συνοδοιπόροι, μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι πολύ μεγαλύτερο από ό,τι θα μπορούσαμε μόνοι μας. Η αρμονία ανάμεσα στα δύο φύλα δεν είναι απλώς μια κοινωνική αλλαγή· είναι το κλειδί για έναν κόσμο όπου ανθίζει η κατανόηση, η αγάπη και η θεραπεία  όχι μόνο για εμάς, αλλά και για τον ίδιο τον πλανήτη.