Γιατί μένουμε σε σχέσεις που έχουν...τελειώσει?

Όταν ο Χωρισμός Είναι η Πιο Δύσκολη Απόφαση.

Υπάρχουν φορές που μια σχέση μοιάζει να έχει τελειώσει πολύ πριν την οριστική της λήξη. Ο διάλογος έχει παγώσει, η χαρά έχει χαθεί, και αυτό που κάποτε ένωνε δύο ανθρώπους φαίνεται πια μακρινό. Παρ’ όλα αυτά, η απόφαση για τον χωρισμό μοιάζει αδιανόητη. Γιατί είναι τόσο δύσκολο να αποχωριστούμε κάτι που δεν μας γεμίζει πλέον;

Ο έρωτας έχει τη δύναμη να μας απογειώνει. Είναι εκείνη η φλόγα που μας κάνει να νιώθουμε ότι μπορούμε να πετάξουμε. Όμως, όταν μια σχέση μάς αναγκάζει να σέρνουμε τα φτερά μας στο χώμα, τότε πρέπει να αναρωτηθούμε: αξίζει να ξεφτιλίζουμε τον έρωτα, να υποβιβάζουμε τη δύναμή του σε κάτι που μόνο μας πληγώνει και μας στερεί την χαρά;

Ο άνθρωπος είναι πλάσμα της συνήθειας. Οι ρουτίνες και οι δεσμοί που έχουμε χτίσει με τον σύντροφό μας γίνονται κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Ακόμα και όταν η σχέση δεν λειτουργεί, η ιδέα του να αποχωριστούμε αυτή τη σταθερότητα μπορεί να προκαλεί φόβο. Η αλλαγή, ακόμα και αν είναι για το καλό μας, μας τρομάζει. Μπορεί να μην το παραδεχόμαστε εύκολα, αλλά συχνά εθιζόμαστε στη μιζέρια. Η ρουτίνα, ακόμα κι αν είναι πονεμένη, μοιάζει ασφαλής. Μένουμε σε μια σχέση που δεν μας γεμίζει, γιατί έχουμε μάθει να συμβιβαζόμαστε. Είναι πιο εύκολο να αντέξουμε τη δυστυχία που ξέρουμε, παρά να ρισκάρουμε το άγνωστο.

Κάθε απόφαση έχει το ρίσκο της. Η ιδέα ότι μπορεί να μετανιώσουμε αν χωρίσουμε, μας κρατάει παγιδευμένους. Φοβόμαστε μήπως κάνουμε λάθος, μήπως η μοναξιά μας κάνει να αμφιβάλλουμε για την επιλογή μας. Έτσι, επιλέγουμε να «σκοτώνουμε» τον χρόνο μας μένοντας σε μια σχέση που έχει τελειώσει, ρίχνοντας τις ευθύνες για τη δυστυχία μας στον σύντροφό μας. 

Πολλοί από εμάς δυσκολευόμαστε να μείνουμε μόνοι. Η σκέψη ότι θα χάσουμε τη συντροφιά, την οικειότητα ή την αίσθηση ότι ανήκουμε κάπου, μας κρατάει πίσω. Κι αν δεν βρω ποτέ κανέναν άλλο; Κι αν αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να έχω; Αυτές οι ερωτήσεις κάνουν την απόφαση για χωρισμό ακόμα πιο δύσκολη.

Ένας ακόμα λόγος που δυσκολευόμαστε να φύγουμε είναι η σκέψη ότι ο σύντροφός μας μπορεί να προχωρήσει με κάποιον άλλο. Η ζήλια για κάτι που δεν έχει συμβεί ακόμα μάς κρατάει δεσμώτες, ενώ βαθιά μέσα μας ξέρουμε ότι η σχέση δεν μας προσφέρει πια τίποτα. Και το σημαντικότερο? Δεν προσφέρουμε πια κι εμείς. Δεν έχουμε μέσα μας κάτι για να το προσφέρουμε. Είμαστε άδειοι.

Πολλοί δυσκολευόμαστε να παραδεχτούμε ότι μια σχέση έχει τελειώσει. Επενδύσαμε χρόνο, ενέργεια, όνειρα. Το να φύγουμε σημαίνει ότι αποδεχόμαστε πως κάτι απέτυχε και αυτό είναι δύσκολο να το διαχειριστούμε. Προτιμάμε να παλεύουμε για κάτι που δεν έχει πια ζωή, παρά να αποδεχτούμε ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε.

Ο χωρισμός δεν είναι εύκολος. Χρειάζεται θάρρος να κοιτάξεις κατάματα την πραγματικότητα, να αποδεχτείς ότι κάτι τελείωσε, και να επιλέξεις το μονοπάτι που οδηγεί στην προσωπική σου ελευθερία. Όμως, δεν είναι ήττα να αφήνεις πίσω κάτι που δεν σε γεμίζει. Είναι πράξη αγάπης για τον εαυτό σου.

Αναρωτιέσαι πώς να βρεις το θάρρος?

Θυμήσου Τι Σου Αξίζει. Ο έρωτας και η αγάπη είναι δώρα που πρέπει να μας ανυψώνουν, όχι να μας καθηλώνουν. Αν αισθάνεσαι ότι πνίγεσαι, τότε ίσως έχεις μείνει σε κάτι που σε βαραίνει αντί να σε ελευθερώνει.

Συγχώρησε τον Εαυτό σου. Είναι ανθρώπινο να φοβάσαι την αλλαγή. Μην τιμωρείς τον εαυτό σου επειδή δυσκολεύεσαι να πάρεις μια απόφαση. Αντίθετα, δες αυτή τη διαδικασία σαν ένα ταξίδι εξέλιξης και γνωριμίας με τον ίδιο σου τον εαυτό.

Αγκάλιασε το Άγνωστο. Ναι, η αλλαγή τρομάζει, αλλά φέρνει και δυνατότητες. Το τέλος μιας σχέσης μπορεί να γίνει η αρχή για μια πιο γεμάτη ζωή – και για έναν έρωτα που θα σε κάνει να νιώθεις ξανά ζωντανός.

Σκέψου ότι μιλάμε για τη ζωή σου. Πρέπει να τη τιμήσεις. Κι εδώ θα δανειστώ στίχους από ένα ποίημα  του αγαπημένου Χρόνη Μίσσιου: "Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ’ αυτή την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξανα-υπάρξουμε ποτέ. Και μείς τι την κάνουμε ρε, αντί να τη ζήσουμε; Τι την κάνουμε; Τη σέρνουμε από δω κι από κει δολοφονώντας την…Οργανωμένη κοινωνία, οργανωμένες ανθρώπινες σχέσεις. Μα αφού είναι οργανωμένες, πώς είναι σχέσεις; Σχέση σημαίνει συνάντηση, σημαίνει έκπληξη, σημαίνει γέννα συναισθήματος, πώς να οργανώσεις τα συναισθήματα...?"

Ο χωρισμός μπορεί να είναι μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις που θα πάρεις, αλλά είναι και μια ευκαιρία να ξαναβρείς την ελευθερία σου. Πίστεψε με...το ξέρω! Το έμαθα όταν έπρεπε να πάρω την απόφαση να φύγω κι εγώ από έναν γάμο. Ναι, δεν είναι εύκολο, αλλά μπορείς να το κάνεις! 

Είναι μια υπενθύμιση ότι η ζωή είναι πολύτιμη, και αξίζεις να τη ζήσεις με αγάπη, φως και αλήθεια.

Μην ξεχνάς: κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή. Όσο κι αν πονάει τώρα, το μέλλον μπορεί να κρύβει χαρές που δεν μπορείς ακόμα να φανταστείς. Και αυτό στο υπόσχομαι! Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να πετάξει ξανά.

Η Ελευθερία Είναι Πιο Σημαντική από τον Φόβο!