Τι θα γινόταν αν απλά ξεκουραζόσουν;

Μια που είναι Ιανουάριος και έχουμε συνηθίσει πάντα να ξεκινάμε τον νέο ημερολογιακό χρόνο με στόχους, δεν θα μπορούσα να μη γράψω κάτι για αυτό. Ο πρώτος μήνας του χρόνου μάς γεμίζει με την ελπίδα της αλλαγής, με νέες ιδέες και φιλοδοξίες. Ωστόσο, μέσα σε αυτόν τον ενθουσιασμό, ξεχνάμε συχνά το πιο σημαντικό: τον ίδιο μας τον εαυτό.

Πόσες φορές έχεις ξεκινήσει με ενθουσιασμό μια λίστα στόχων μόνο για να καταλήξεις να νιώθεις άγχος και πίεση αντί για χαρά και ικανοποίηση; Η ιδέα του να κάνουμε κάτι καλό για τον εαυτό μας, όπως να ξεκινήσουμε δίαιτα, να διαβάζουμε ένα βιβλίο τον μήνα, να κοιμόμαστε 8 ώρες, να κοινωνικοποιηθούμε, να πίνουμε περισσότερο νερό ή να ξεκινήσουμε γυμναστήριο, ξαφνικά μοιάζει με αγγαρεία. Η ανάγκη να γίνουμε "καλύτεροι" μέσα από υποχρεώσεις μετατρέπει αυτές τις ευεργετικές συνήθειες σε ένα φορτίο που μοιάζει βαρύ. Και, αντί να μας εξελίσσουν, μας κουράζουν. Πώς γίνεται αυτό;

Πέφτουμε στη Παγίδα της "Τέλειας Λίστας" !

Όταν βάζουμε καλές συνήθειες σε μια λίστα, συχνά τις προσεγγίζουμε με αυστηρότητα και τελειομανία. Αντί να τις βλέπουμε ως μικρά βήματα που μας φέρνουν πιο κοντά στην ευεξία και στη χαρά, τις αντιμετωπίζουμε ως καθήκοντα που πρέπει να ολοκληρωθούν, διαφορετικά αποτυγχάνουμε. Αυτή η νοοτροπία κάνει ακόμα και τα πιο όμορφα πράγματα να μοιάζουν με τιμωρία.

Πόσο λάθος είχα καταγράψει στο μυαλό μου τον Ιανουάριο! Θυμάμαι για χρόνια να παρεξηγώ αυτόν τον υπέροχο μήνα χωρίς να φταίει. Είχα την αίσθηση ότι ο Ιανουάριος απαιτούσε από μένα να "τρέξω", να κάνω σχέδια, να δουλέψω σκληρά, να γίνω παραγωγική. Ήταν σαν να ξεκινούσε ένας μαραθώνιος που έπρεπε να είμαι έτοιμη να κερδίσω.

Όταν όμως άρχισα να παρατηρώ τον εαυτό μου και τη φύση γύρω μου, κατάλαβα ότι ο Ιανουάριος ψιθυρίζει κάτι εντελώς διαφορετικό: "Παύση. Ξεκουράσου. Μπες στον χειμώνα σου." Τότε συνειδητοποίησα ότι είμαι ένα κομμάτι της φύσης, και όπως η φύση ξεκουράζεται τον χειμώνα, έτσι χρειάζεται κι ο άνθρωπος. Γιατί ο  χειμώνας είναι η φυσική μας υπενθύμιση ότι η παύση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.

Η αλήθεια είναι πως η πραγματική χρονιά ξεκινά την άνοιξη, όταν η ζωή ανανεώνεται και η ενέργεια επιστρέφει. Ο χειμώνας είναι εδώ για να μας διδάξει τη σημασία της ανάπαυσης και της εσωτερικής ανασυγκρότησης. Αντί να πιέζουμε τον εαυτό μας να "τρέξει", μπορούμε να επιλέξουμε να ηρεμήσουμε, να ακούσουμε τις ανάγκες μας και να προετοιμαστούμε για αυτό που έρχεται.

Μήπως να αφήσουμε τους στόχους για λίγο στην άκρη; Να πάρουμε μια ανάσα και να θυμηθούμε πως δεν χρειάζεται να κάνουμε τα πάντα από τώρα; Ο χειμώνας είναι μια πρόσκληση να σταματήσουμε, να κοιτάξουμε μέσα μας και να αποδεχτούμε ότι αυτή η περίοδος είναι για ξεκούραση.

Δεν χρειάζεται να βιαστείς να αλλάξεις, να πετύχεις, να τρέξεις. Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να μείνει λίγο παραπάνω στο κουκούλι του, να νιώσει τη ζεστασιά του. Αυτός ο χρόνος δεν είναι χαμένος – είναι η βάση για ό,τι καλύτερο έρχεται.

Πώς θα ήταν αν ξεκινούσες το νέο έτος χωρίς λίστες και υποχρεώσεις, αλλά με τη δέσμευση να ακούσεις τον εαυτό σου; Να του δώσεις αυτό που χρειάζεται, χωρίς πίεση; Ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή να έρθει όχι από το να κάνεις περισσότερα, αλλά από το να κάνεις λιγότερα και να είσαι περισσότερο.

Αν η φύση τον χειμώνα ξεκουράζεται για να ανθίσει την άνοιξη, γιατί να μην κάνεις το ίδιο και εσύ;