Όταν Λέμε Όχι, Λέμε Ναι στον Εαυτό μας

Σε μια κοινωνία που μας μαθαίνει να λέμε "ναι" για να μην πληγώσουμε τους άλλους, το να πεις "όχι" συχνά μοιάζει σαν πράξη εγωισμού. Όμως, τι γίνεται όταν αυτό το "ναι" που λέμε στους άλλους γίνεται ένα "όχι" στον εαυτό μας;

Προσωπικά, θυμάμαι πολλές στιγμές στη ζωή μου που δυσκολεύτηκα να βάλω όρια. Έλεγα "ναι" σε πράγματα που δεν ήθελα πραγματικά, φοβούμενη μήπως απογοητεύσω, στενοχωρήσω ή θυμώσω κάποιον. Κάθε φορά, όμως, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: εξάντληση, απογοήτευση με τον εαυτό μου και ένα εσωτερικό βάρος που δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ.

Η στιγμή της αλλαγής ήρθε όταν συνειδητοποίησα ότι κάθε φορά που έλεγα "ναι" από φόβο ή ενοχή, έλεγα ένα τεράστιο "όχι" σε μένα. "Όχι" στις δικές μου ανάγκες. "Όχι" στη δική μου ηρεμία. "Όχι" στον χρόνο και την ενέργεια που χρειάζομαι για να νιώσω πλήρης. 

Σε αυτή τη συνειδητοποίηση συνέβαλλε η ψυχολόγος που πήγαινα τότε (γιατί πάθαινα κρίσεις πανικού). Θυμάμαι χαρακτηριστικά την ερώτηση που μου έκανε :" Τι φοβάσαι οτι θα γίνει αν πεις όχι?" Και αφού της είπα όλα τα παραπάνω περί απογοήτευσης, στενοχώριας και θυμού γύρισε με καθηλωτική ηρεμία και μου είπε: "Σου εγγυώμαι πάντως οτι κανείς δεν αρρώστησε, ούτε πέθανε από το όχι." Έπειτα, η άσκηση που μου έδωσε για εκείνη την εβδομάδα ήταν να πω 3 όχι.  Ήταν πολύ δύσκολο! Μετά από τόσα χρόνια στο ναι , το όχι μου έβγαινε με θυμό σαν χείμαρρος που τα σάρωνε όλα στο πέρασμα του. Μάλωσα με πολύ κόσμο εκείνη την εβδομάδα. Αλλά είχα υποσχεθεί οτι θα έκανα υπομονή με τον εαυτό μου μέχρι να βρω τις ισορροπίες μου γιατί πραγματικά ήθελα να αλλάξω. Ήθελα να αποκτήσω το πανάκριβο "όχι" της ψυχής μου. Ακόμα το δουλεύω, αλλά είμαι σε πολύ καλό δρόμο!

 Η Δύναμη του "Όχι"

Το "όχι" δεν είναι απόρριψη των άλλων. Είναι αποδοχή του εαυτού μας. Είναι ένα μήνυμα ότι αξίζουμε να προστατεύσουμε τον χρόνο, την ενέργεια και την ψυχική μας υγεία. Και το πιο σημαντικό; Το "όχι" μας επιτρέπει να πούμε "ναι" εκεί που πραγματικά έχει αξία.

Όταν άρχισα να λέω "όχι" εκεί που το ένιωθα, ένιωσα ελεύθερη. Οι άνθρωποι που με νοιάζονταν πραγματικά, το κατάλαβαν. Και όσοι δεν το κατάλαβαν, ήταν ίσως εκείνοι που δεν εκτιμούσαν την πραγματική μου αξία.

Αν θα με ρωτούσε κάποιος "ποιά είναι τα βήματα για να πω όχι?" , θα του έλεγα 4 πράγματα:

-Πριν απαντήσεις, πάρε λίγο χρόνο να σκεφτείς αν αυτό που σου ζητούν είναι κάτι που θέλεις ή μπορείς να κάνεις .Άκου τον εαυτό σου.

-Ένα απλό "δεν μπορώ να το κάνω τώρα" ή "αυτό δεν είναι κάτι που με εξυπηρετεί" είναι αρκετό. Μίλα με ειλικρίνεια.

-Το "όχι" σου δεν χρειάζεται μεγάλη δικαιολογία. Ίσως και καμία δικαιολογία. Μην απολογείσαι.

-Όταν δυσκολεύεσαι, σκέψου τι κερδίζεις λέγοντας "όχι"  τον χρόνο, την ενέργεια, την ψυχική σου ισορροπία. Θύμισε στον εαυτό σου τον σκοπό σου.

Το "όχι" δεν είναι κάτι που μας χωρίζει από τους άλλους. Είναι κάτι που μας ενώνει με τον εαυτό μας. Και μόνο όταν είμαστε συνδεδεμένοι με τη δική μας αλήθεια, μπορούμε να δώσουμε στους άλλους το καλύτερο κομμάτι του εαυτού μας.

Εσύ, θυμάσαι πότε ήταν η τελευταία φορά που είπες "όχι"?